Λίγα λόγια για την ταινία:
Το Parthenope (Παρθενόπη) είναι μια δραματική ταινία ενηλικίωσης του 2024, σε σενάριο, παραγωγή και σκηνοθεσία Paolo Sorrentino (Η τέλεια ομορφιά 2013, Νιότη 2015, Το χέρι του Θεού 2021). Η Παρθενόπη είναι μια διεθνής συμπαραγωγή μεταξύ Ιταλίας και Γαλλίας. Πρωταγωνιστούν οι Celeste Dalla Porta (Parthenope), Stefania Sandrelli (Parthenope Μεγάλη), Gary Oldman (Συγγραφέας John Cheever), Dario Aita (Sandrino), Daniele Rienzo (Raimondo), Silvio Orlando (Professor Devoto Marotta), Luisa Ranieri (Greta Cool), Peppe Lanzetta (Vescovo) Marlon Joubert (Roberto) και Isabella Ferrari (Flora Malva).
Το Parthenope επιλέχθηκε για να διαγωνιστεί για τον Χρυσό Φοίνικα στο 77ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, όπου έκανε πρεμιέρα στις 21 Μαΐου 2024. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στην Ιταλία από την PiperFilm στις 24 Οκτωβρίου 2024. Έχει λάβει μικτές κριτικές από κριτικούς με πολλούς να εκθειάζουν την απαράμιλλή ομορφιά της Celeste Dalla Porta και την καλλιτεχνική προσέγγιση της ταινίας.
Παρθενόπη “Μυθολογία”
Όταν ο Οδυσσέας περνούσε από τις ακτές που διέμεναν οι Σειρήνες, γνωρίζοντας για την ανθρωποφαγία τους, αντιπαρήλθε με το σκάφος του και τους συντρόφους του την περιοχή τους, χωρίς να σταματήσει. Τότε, απελπισμένη η Παρθενόπη που δεν ανταποκρινόταν ο Οδυσσέας στο θέλγητρo της φωνής της, έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε.
Το πτώμα της εκβράσθηκε σε μια παραλία της Ιταλίας όπου οι τότε, μόλις νεοφερμένοι εκεί κάτοικοι, άποικοι Χαλκιδείς από την Κύμη, το περισυνέλλεξαν και το ενταφίασαν σε μνήμα. Γύρω από το σημείο εκείνο ίδρυσαν στη συνέχεια τη νέα τους πόλη η οποία και είναι η σημερινή Νάπολη στην Ιταλία.
Πλοκή – Περίληψη:
Το 1950 η οικογένεια Di Sangro περιμένει τη γέννηση του δεύτερου παιδιού της. Στη γέννα που γίνεται στα νερά του Posillipo παρευρίσκονται ο μεγαλύτερος αδερφός της Raimondo (Daniele Rienzo) και ο Sandrino (Dario Aita), γιος της οικονόμου του πολυτελούς αρχοντικού όπου ζει η οικογένεια. Της δίνεται το όνομα Παρθενόπη (Celeste Dalla Porta) προς τιμήν της πόλης της Νάπολης. Μέχρι το 1970, η Παρθενόπη έγινε μια έξυπνη και οξυδερκής εικοσάχρονη, έχοντας επίγνωση της ομορφιάς της και της επιρροής που ασκεί στον Sandrino, που ήταν πάντα ερωτευμένος μαζί της, και στον Raimondo, έναν εύθραυστο άντρας και εμμονή με την αδερφή του, σχεδόν σε σημείο αιμομιξίας.
Η Παρθενόπη παρακολουθεί επιτυχώς το μάθημα ανθρωπολογίας του καθηγητή Devoto Marotta (Silvio Orlando), ο οποίος είναι αυστηρός και φοβισμένος από όλους με τις φήμες να λένε ότι έχει έναν γιο με σοβαρή αναπηρία να υποστηρίξει. Αμέσως δημιουργείται μια σχέση ψυχρού σεβασμού μεταξύ της Παρθενόπης και του Devoto. Ένας σεβασμός που στο μέλλον θα θέσει βάσεις για την πορεία της Παρθενόπης στο ταξίδι της στην ανθρωπολογία.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ο Raimondo (Daniele Rienzo) η Παρθενόπη (Celeste Dalla Porta) και ο Sandrino (Dario Aita) πάνε διακοπές στο Capri της Ιταλίας. Στο νησί η Παρθενόπης σαν μια άλλη Αφροδίτη προσελκύει την προσοχή πολλών ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένου και του συγγραφέα John Cheever (Gary Oldman) και ενός πλούσιου επιχειρηματία με τον Raimondo να ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί να αγαπήσει άλλη γυναίκα εκτός από την αδερφή του. Όταν ο Sandrino έρχεται σε σεξουαλική επαφή μαζί της, ο Raimondo αυτοκτονεί πετώντας τον εαυτό του από τους γκρεμούς του Capri. Ο πατέρας και η μητέρα της, πιστεύοντας την ενοχή της (καταραμένη Σειρήνα), θα υιοθετήσουν μια κλειστή στάση απέναντί της, προκαλώντας μια πληγή που δεν θα επουλωθεί ποτέ. Μη μπορώντας να ξεπεράσει το αίσθημα της ενοχής της, η Παρθενόπη ζητά από τον καθηγητή Marotta να υποστηρίξει μια πτυχιακή διατριβή με θέμα την αυτοκτονία.
Η Παρθενόπη διακόπτει τις σπουδές της προσωρινά, με το μικρόβιο της ηθοποιίας να την οδηγεί σε συναντήσεις με άτομα του χώρου σε ένα ταξίδι με νέες προκλήσεις νέα πρόσωπα τόσο σε επίπεδο φιλίας αλλά και ερωτικά. Σε ένα αδιέξοδο ταξίδι μέσα στην δυστυχία της λάμψης θα της αποκαλυφθεί το “θαύμα”. Με την επιστροφή της στην πτυχιακή της διατριβή επάνω στο “αντίκτυπο του θαύματος” σε μια εσωτερική αναζήτηση της ευτυχίας και της εσωτερικής εξιλέωσης η Παρθενόπη θα διαπιστώσει την ευχή και την κατάρα της ομορφιάς της.
Αγαπημένη σκηνή στην ταινία:
Ο Sandrino (Dario Aita) τρελά ερωτευμένο με την Παρθενόπη (Celeste Dalla Porta) συζητά με τον αδελφό της Raimondo (Daniele Rienzo) για την μυστήρια φύση της.
Τι μας άρεσε:
Τι δεν μας άρεσε:
Parthenope (2024) γενική γνώμη:
Η ταινία Parthenope (2024) είναι ένα ενδιαφέρον και πρωτότυπο έργο που συνδυάζει τη σύγχρονη πραγματικότητα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, προσφέροντας στους θεατές μια σφιχτοδεμένη και συναισθηματικά φορτισμένη ιστορία. Η αφήγηση της Παρθενόπης, μιας νέας γυναίκας που ανακαλύπτει την αρχαία κληρονομιά της, συνδυάζει μυστήριο και ψυχολογική αναζήτηση, εξετάζοντας θέματα ταυτότητας και κληρονομιάς.
Η σκηνοθεσία της ταινίας από τον Paolo Sorrentino είναι εντυπωσιακή οπτικά, με τις σκηνές να εστιάζουν στην ατμόσφαιρα της Νάπολης και την ιστορία της, ενώ η πλοκή είναι δυναμική, με συνεχείς αποκαλύψεις που κρατούν το ενδιαφέρον του θεατή. Η ερμηνεία της πρωταγωνίστριας (Celeste Dalla Porta) είναι συγκινητική και συναισθηματικά φορτισμένη, αναδεικνύοντας την εσωτερική πάλη και την προσωπική της αναζήτηση. Το στοιχείο της μυθολογίας προσφέρει μια ενδιαφέρουσα προσθήκη στην ταινία, διαπλέκοντας τον κόσμο του παρελθόντος με τη σύγχρονη ζωή και δίνοντας μια αίσθηση συναισθηματικής και νοητικής αναγέννησης στην Παρθενόπη, καθώς αποκαλύπτει τα μυστικά του παρελθόντος της.
Ωστόσο, κάποιες σκηνές και η αργή εξέλιξη της πλοκής μπορεί να μην είναι για όλους, καθώς η ταινία επικεντρώνεται περισσότερο στην ψυχολογική και συναισθηματική πλευρά, παρά στην έντονη δράση ή εξωτερικές συγκρούσεις. Συνολικά το Parthenope είναι μια ταινία με βάθος, η οποία συνδυάζει την προσωπική αναζήτηση μέσα στο τίμημα της υπέρτατης γοητείας, ενώ προσφέρει μια μοναδική κινηματογραφική εμπειρία για τους λάτρεις του είδους.
Η προσωπική μου Βαθμολογία:
