Λίγα λόγια για την ταινία:
Το The Running Man είναι μια “φανταστική” ταινία θρίλερ δράσης του 2025, με προφητικές προεκτάσεις σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Edgar Wright (Shaun of the Dead 2004, The World’s End 2013, Baby Driver 2017, Last Night in Soho 2021) και σενάριο των Wright και Michael Bacall. Είναι η δεύτερη μεταφορά του μυθιστορήματος του Stephen King του 1982 (The Running Man novel), μετά την ταινία The Running Man (1987). Το καστ περιλαμβάνει τους Glen Powell (Ben Richards), William H. Macy (Molie), Lee Pace (Evan McCone), Michael Cera (Elton Perrakis), Emilia Jones (Amelia Williams), Daniel Ezra (Bradley), Jayme Lawson (Sheila Richards), Sean Hayes (Gary Greenbacks), Colman Domingo (Bobby T) και ο Josh Brolin (Dan Killian).
Το The Running Man έκανε πρεμιέρα στο Odeon Luxe Leicester Square του Λονδίνου στις 5 Νοεμβρίου 2025. Κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 12 Νοεμβρίου και στις ΗΠΑ στις 14 Νοεμβρίου από την Paramount Pictures. Η ταινία έλαβε ανάμεικτες κριτικές και έχει αποφέρει συνολικά 68,4 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό 110 εκατομμύρια δολάρια.
Πλοκή – Περίληψη:
Η ταινία The Running Man (2025) διαδραματίζεται σε ένα δυστοπικό μέλλον, όπου η κοινωνία ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από τα μέσα μαζικής ψυχαγωγίας και τη μαζική παρακολούθηση. Το πιο δημοφιλές τηλεοπτικό πρόγραμμα της εποχής είναι το “The Running Man”, ένα βίαιο reality show που λειτουργεί ως δημόσιο θέαμα αλλά και ως εργαλείο κοινωνικού ελέγχου. Ο πρωταγωνιστής μας είναι ο Ben Richards (Glen Powell), ένας άνθρωπος, οικονομικά και κοινωνικά πιεσμένος. Στην απόγνωση του να βρει λεφτά για την ιατρική περίθαλψη της μικρής του κόρης, εξαναγκάζεται να συμμετάσχει στο παιχνίδι ως “Runner”. Παρά την άρνηση της γυναίκας του Sheila (Jayme Lawson), πείθεται από τον διοργανωτή του παιχνιδιού Dan Killian (Josh Brolin) ότι μπορεί να νικήσει το Game.
Το παιχνίδι είναι ένα καθαρό reality θανάτου σε live κάλυψη με ρομπότ αισθητήρες-κάμερες να καταγράφουν καρέ καρέ την δράση (όταν εντοπίσουν τα θύματα) με παρουσιαστή τον γνωστό στον κοινό Bobby T (Colman Domingo). Με την σεζόν να μην έχει νικητή (μέχρι στιγμής), οι τρεις προκριθέντες, Ben Richards (Glen Powell), Jenni (Katy O’Brian) και Tim (Martin Herlihy) θα πρέπει να επιβιώσουν για 30 ημέρες (Eliminator) από τον παρανοϊκό στρατιωτικό Evan McCone (Lee Pace) και την ομάδα του. Ο κάθε παίκτης (Runner) αφήνεται ελεύθερος σε μια καθορισμένη ζώνη (συνήθως αστική) με προβάδισμα 12 ωρών. Οι παίχτες δεν έχουν όπλα, παρά μόνο περιορισμένα μέσα επιβίωσης με στόχο να μείνουν ζωντανοί για 30 μέρες. Όσο περισσότερο επιβιώνει ο Runner, τόσο περισσότερο αυξάνεται το χρηματικό του έπαθλο με το ποσό του νικητή να αγγίζει το ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Για κάθε φρουρό ή κυνηγό του σκοτώνει κάθε παίχτης το έπαθλο αυξάνεται. Οι υποψήφιοι υποχρεούνται να βιντεοσκοπούν τον εαυτό τους για 10 λεπτά την ημέρα και να τοποθετούν το υλικό σε διαμορφωμένες θυρίδες. Η μη εφαρμογή της βιντεοσκόπησης είναι ο θάνατος.
Στην πραγματικότητα οι παίχτες είναι επικηρυγμένοι, με την ταυτότητα τους να βρίσκεται σε κίνδυνο ανά πάσα στιγμή από κάθε πολίτη της πόλης. Οι Hunters (κυνηγοί), με αρχηγό τον αιμοδιψή Evan McCone (Lee Pace), είναι βαριά οπλισμένοι στρατιώτες με τηλεοπτική προβολή ως “Stars”. Η αποστολή τους είναι να εντοπίσουν και να σκοτώσουν τον Runner ζωντανά (Live) στην τηλεόραση. Αν και στην πράξη, το σύστημα δεν ευνοεί την επιβίωση, εάν κάποιος φτάσει μέχρι το τέλος, κερδίζει την ελευθερία του, και ένα τεράστιο ποσό ώστε να φύγει από τα προάστια. Ο βασικός μας πρωταγωνιστής ξεκινάει το ταξίδι της επιβίωσης ενάντια στην προπαγάνδα με μοναδικό στόχο την επιβίωση της κόρης του.
Τι μας άρεσε:
Τι δεν μας άρεσε:
The Running Man (2025) γενική γνώμη:
Το The Running Man (2025) δεν προσπαθεί να αντικαταστήσει την ταινία του 1987 The Running Man, αλλά να επανερμηνεύσει μια εντελώς διαφορετική εποχή. Εκεί που το original λειτουργεί κυρίως ως action spectacle, η νέα εκδοχή μετατοπίζει το βάρος στο δυστοπικό σχόλιο και την κοινωνική κριτική. Η μεγαλύτερη διαφορά τους είναι ο τόνος. Από τα έντονα, γρήγορα και γεμάτα υπερβολή camp, η ταινία (2025) επιλέγει ένα σκοτεινό, σχεδόν καταθλιπτικό ύφος, όπου η βία δεν διασκεδάζει αλλά ενοχλεί. Αυτό το κάνει πιο ώριμο, αλλά και λιγότερο «εύπεπτο». Στην original ταινία, ο ήρωας (Arnold Schwarzenegger) κερδίζει επειδή είναι ισχυρότερος από το σύστημα. Στην νέα έκδοση, ο ήρωας επιβιώνει παρά το σύστημα, κάτι που ενισχύει την αγωνία και τη συναισθηματική εμπλοκή. Τέλος η παλιά ταινία σατιρίζει τα ΜΜΕ με απλοϊκό τρόπο, η νέα εκδοχή τα παρουσιάζει ως ψυχρό, οργανωμένο σύστημα προπαγάνδας με το μήνυμα να είναι πιο δυνατό και επίκαιρο. Με απλά λόγια το The Running Man (2025) δεν θέλει να σου φωνάξει «διασκέδασε», αλλά να σου ψιθυρίσει «σκέψου».
Η προσωπική μου Βαθμολογία:
